کپسول «اوریون» با نام «اینتگریتی» (Integrity) در ماموریت تاریخی «آرتمیس ۲» ناسا، روز جمعه ۱۰ آوریل ۲۰۲۶ (۲۱ حمل ۱۴۰۵) پس از نزدیک به ۱۰ روز حضور در فضا، با سرعت تقریبی ۴۰ هزار کیلومتر بر ساعت وارد جو زمین شد و در آبهای اقیانوس آرام، حدود ۴۰ تا ۵۰ مایل (۶۴ تا ۸۰ کیلومتر) فراتر از سواحل سندیگو در کالیفرنیا، بهسلامت فرود آمد.
کابل ۲۴: این رویداد، نقطه پایانی بر نخستین سفر سرنشیندار انسان به دور ماه پس از بیش از نیم قرن (از زمان آپولو ۱۷ در ۱۹۷۲) گذاشت و گامی بزرگ در برنامه آرتمیس برای بازگشت پایدار به ماه برداشت.چهار فضانورد این ماموریت شامل فرمانده رید وایزمن (Reid Wiseman)، خلبان ویکتور گلاور (Victor Glover)، متخصص ماموریت کریستینا کخ (Christina Koch) از ناسا و فضانورد کانادایی جرمی هانسن (Jeremy Hansen) بودند.
آنها در روز اول اپریل ۲۰۲۶ از مرکز فضایی کندی فلوریدا با موشک سنگین SLS پرتاب شدند و سفری حدود ۱۰ روزه را آغاز کردند که رکورد جدیدی از فاصله انسانی از زمین را ثبت کرد (بیش از ۲۵۰ هزار مایل یا حدود ۴۰۰ هزار کیلومتر).در طول ماموریت، فضانوردان از کنار ماه عبور کردند، از سمت پنهان آن دیدند و تصاویری بینظیر از «غروب زمین پشت ماه» و پدیدههای فضایی ثبت کردند.
یکی از لحظات حساس، عبور از سمت دور ماه بود که برای حدود ۴۰ دقیقه ارتباط رادیویی با زمین قطع شد. فضانوردان همچنین سیستمهای حیاتی اوریون، از جمله سپر حرارتی، ناوبری، پشتیبانی حیات و پیشرانش را در محیط عمیق فضا آزمایش کردند. این آزمایشها برای آمادهسازی ماموریتهای آینده مانند آرتمیس ۳ (فرود انسان روی ماه) حیاتی بودند.مرحله بازگشت یکی از چالشبرانگیزترین بخشهای ماموریت بود. کپسول پس از جدایی از ماژول خدماتی، با سرعت نزدیک به ۲۴ هزار مایل در ساعت (حدود ۳۹ هزار کیلومتر در ساعت) وارد جو شد و دمایی تا ۲۷۶۰ درجه سلسیوس (نیمه دمای سطح خورشید) را تحمل کرد. در این مرحله، حدود شش دقیقه ارتباط قطع شد و خدمه تحت نیروی جاذبه تا ۳٫۹ برابر زمین قرار گرفتند. چترهای نجات بهموقع باز شدند و فرود نرم در اقیانوس انجام گرفت.نیروی دریایی آمریکا با کشتی USS John P. Murtha و هلیکوپترها سریعاً به محل رسید. فضانوردان پس از بررسیهای پزشکی اولیه، حال خوبی داشتند و «سالم و شاداب» توصیف شدند.
آنها روز شنبه ۱۱ آوریل به مرکز فضایی جانسون در هیوستون منتقل خواهند شد.ماموریت آرتمیس ۲ نه تنها یک دستاورد فنی بود، بلکه نمادی از همکاری بینالمللی (با حضور فضانورد کانادایی) و آغاز عصر جدیدی در اکتشافات فضایی به شمار میرود.
این پرواز، دادههای ارزشمندی برای بهبود فناوریهای فرود روی ماه و نهایتاً سفر به مریخ فراهم کرد. ناسا این موفقیت را «کتاب درسی» (textbook) خواند و تأکید کرد که همه سیستمها طبق برنامه عمل کردهاند.
بازگشت موفق آرتمیس ۲، انسان را یک گام دیگر به حضور پایدار روی ماه نزدیکتر کرد و امیدها را برای کاوشهای عمیقتر فضایی زنده نگه داشت. میلیونها نفر در سراسر جهان این رویداد را بهصورت زنده تماشا کردند و بار دیگر شگفتی سفر به فراسوی زمین را تجربه کردند.
