در جلسه پارلمان پاکستان، خواجه آصف، وزیر دفاع این کشور، با انتقاد صریح از سیاستهای جاری اسلامآباد در قبال افغانستان، اعلام کرد که تمامی گفتوگوهای انجامشده میان دو همسایه تاکنون بینتیجه بودهاست.
کابل ۲۴: آصف با اشاره به موضع انعطافپذیر پاکستان در مذاکرات، ادعا کرد که اسلامآباد آماده پذیرش بسیاری از درخواستهای امارت اسلامی افغانستان بوده، اما طرف افغانستانی از ارائه تضمینهای مکتوب و تعهدات الزامآور خودداری کردهاست.
خواجه آصف تأکید کرد که عدم دریافت تضمینهای کتبی، اصلیترین مانع دستیابی به توافقات پایدار بودهاست.
وزیر دفاع پاکستان در پاسخ به پیشنهادهای برخی نمایندگان برای ادامه گفتوگوها، چالش صریحی مطرح کرد. او از سیاستمداران پاکستانی خواست که خودشان با یک هیئت یا جرگه به افغانستان سفر کنند و ضمانتهای لازم را از مقامات امارت اسلامی دریافت کنند.
خواجه آصف گفت: «اگر هر یک از دوستانی که پیشنهاد گفتوگو دادهاند، بتوانند ضمانتی بگیرند و با جرگهای به آنجا بروند، ما کاملاً آمادهایم. اما نباید بینتیجه بازگردند؛ باید تضمین و تعهد بیاورند. ما همه راهها را آزمودهایم و در گرفتن تضمین و تعهد ناکام ماندهایم.»
این اظهارات در حالی مطرح شد که تنشهای مرزی، مسائل امنیتی و محدودیتهای تجاری همچنان روابط دو کشور را تحت تأثیر قرار دادهاست.
پاکستان بارها نسبت به حضور گروههای مخالف در خاک افغانستان و فعالیتهای تروریستی ابراز نگرانی کرده و خواستار همکاری جدیتر کابل شدهاست.
در همان جلسه، خوشحالخان کاکر، عضو پارلمان پاکستان، با انتقاد مستقیم از اظهارات وزیر دفاع، موضع متفاوتی اتخاذ کرد. وی با تأکید بر اینکه «افغانستان دشمن پاکستان نیست»، خواستار رویکردی سازندهتر و تمرکز بر منافع مشترک شد.
کاکر بر ضرورت بازگشایی فوری راههای تجاری و مرزها تأکید ورزید و گفت تجارت و تبادل اقتصادی میتواند پایهای برای کاهش تنشها و تقویت اعتماد متقابل باشد.این اختلافنظرها در پارلمان پاکستان، بازتابدهنده شکاف میان دو رویکرد متفاوت در سیاست خارجی این کشور نسبت به افغانستان است: یکی امنیتی-احتیاطی که بر تضمینهای الزامآور پافشاری دارد و دیگری اقتصادی-همگرایانه که اولویت را به بازگشایی مرزها، تسهیل تجارت و کاهش هزینههای ناشی از تنش میدهد.
در حال حاضر، بسته بودن برخی مسیرهای مرزی و محدودیتهای ترانزیتی، آسیب جدی به اقتصاد هر دو کشور وارد کرده و هزاران تاجر و راننده را تحت تأثیر قرار دادهاست.
تحلیلگران معتقدند که ادامه این وضعیت نه تنها به ضرر پاکستان و افغانستان است، بلکه فرصتهای منطقهای بزرگتری را نیز از بین میبرد.
با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک حساس منطقه، بسیاری از ناظران بر این باورند که تنها از طریق گفتوگوی مستمر، واقعبینانه و نتیجهگرا میتوان به ثبات مرزی و رونق اقتصادی دست یافت.
سفر احتمالی هیئت پارلمانی پاکستان به کابل میتواند آزمونی برای سنجش اراده واقعی دو طرف در حل اختلافات باشد.
