در شرایطی که روابط میان کابل و اسلامآباد همچنان تحت تأثیر اتهامات متقابل امنیتی و تنشهای سیاسی قرار دارد، محمود خان اچکزی، رهبر حزب عوامی ملی و از چهرههای برجسته اپوزیسیون پاکستان، بار دیگر بر لزوم حل دیپلماتیک اختلافات تأکید کرد.
کابل ۲۴: اچکزی روز دوشنبه در گردهمایی سیاسی در شهر کویته، پیشنهاد برگزاری یک نشست منطقهای مهم را مطرح کرد و از سازمان ملل متحد خواست تا ابتکار عمل را به دست بگیرد.
بهگفته او، این نشست باید با حضور نمایندگان افغانستان، پاکستان، چین، ایران، تاجیکستان و ازبکستان برگزار شود تا طرفها بتوانند نگرانیهای امنیتی خود را به صورت مستقیم و بیواسطه مطرح کنند.
رهبر اپوزیسیون پاکستان با اشاره به ادامه اتهامزنیها علیه افغانستان، گفت: «اگر کسی ادعا میکند که افغانستان از هراسافگنی حمایت میکند، باید مدارک و شواهد خود را ارائه دهد.
در غیر این صورت، ما چنین اتهاماتی را قبول نداریم و از آن پشتیبانی نمیکنیم.»اچکزی افزود که راهحل مشکلات موجود در فشار نظامی، تقابل و افزایش تنش نیست، بلکه در گفتوگو، اعتمادسازی و دیپلماسی نهفته است.
او تأکید کرد که بیاعتمادی عمیق میان دو کشور همسایه نه تنها امنیت منطقه را تهدید میکند، بلکه مانع پیشرفت اقتصادی و همکاریهای سازنده نیز شدهاست.
پیشنهاد اچکزی در حالی مطرح میشود که مرزهای دو کشور همچنان صحنه درگیریهای پراکنده، اتهامات متقابل درباره پناه دادن به گروههای مسلح و اختلافات بر سر آب و مسائل مرزی است.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند که ادامه این وضعیت، علاوه بر آسیب به روابط دوجانبه، بر ثبات کل منطقه آسیای مرکزی و جنوب آسیا تأثیر منفی خواهد گذاشت.
آگاهان سیاسی و کارشناسان مسائل منطقهای نیز با استقبال از این ابتکار، بر این باورند که تنها راه پایدار برای حل بحران، ایجاد سازوکارهای مشترک امنیتی و سیاسی است.
آنها میگویند تبادل اتهامات بدون ارائه سند و شواهد، نه تنها به کاهش تنشها کمک نمیکند، بلکه اعتماد متقابل را بیش از پیش تضعیف میسازد.
به اعتقاد کارشناسان، برگزاری نشستی با حضور قدرتهای منطقهای مانند چین و ایران و کشورهای آسیای مرکزی میتواند فرصتی برای شکلگیری یک چارچوب چندجانبه باشد که در آن نگرانیهای امنیتی هر طرف شنیده شود و راهکارهای عملی برای مبارزه مشترک با تروریسم و قاچاق مواد مخدر تدوین گردد.
در پایان، اچکزی و حامیانش تأکید کردند که دیپلماسی و گفتوگوی رو در رو، تنها مسیر منطقی برای عبور از این مرحله حساس تاریخی است و دو کشور همسایه چارهای جز همکاری و همزیستی مسالمتآمیز ندارند.
