ریاض – شاهزاده فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، با لحنی قاطع و تند، هرگونه اعتماد باقیمانده میان پادشاهی عربستان و جمهوری اسلامی ایران را «کاملاً نابودشده» اعلام کرد.
کابل ۲۴: این اظهارات روز پنجشنبه (۱۹ مارچ ۲۰۲۶) و بلافاصله پس از نشست مشورتی وزرای خارجه کشورهای عربی و اسلامی در ریاض بیان شد، در حالی که ساعاتی پیش از آن، پایتخت عربستان هدف حمله موشکی قرار گرفته بود.
وزیر خارجه عربستان با اشاره مستقیم به حمله اخیر جمهوری اسلامی به دو پالایشگاه در ریاض، این اقدام را به شدت محکوم کرد و آن را «فاقد هرگونه توجیه نظامی» و «تلاشی آشکار برای باجگیری و فشار بر همسایگان» دانست.
بن فرحان تأکید کرد که هدفگیری زیرساختهای اقتصادی و معیشتی شهروندان سعودی، بهویژه در شرایط برگزاری نشست دیپلماتیک مهم در ریاض، نمیتواند تصادفی باشد و نشاندهنده رویکرد خصمانه و از پیش برنامهریزیشده تهران است.
وی افزود: «فشار تهران نتیجه معکوس خواهد داشت؛ هم از نظر سیاسی و هم از نظر اخلاقی. جمهوری اسلامی به جای گفتوگو و برادری با همسایگان، سیاست فشار، تهدید و حمایت از نیروهای نیابتی را برگزیدهاست.
این رویکرد نه تنها هیچ دستاوردی برای ایران نخواهد داشت، بلکه انزوای بیشتر آن را به دنبال خواهد آورد.»شاهزاده فیصل بن فرحان با قاطعیت اعلام کرد که پادشاهی عربستان سعودی هرگز از دفاع از حاکمیت ملی، امنیت شهروندان و منابع اقتصادی خود عقبنشینی نخواهد کرد.
وی خاطرنشان کرد: «ما قادر به پاسخگویی هستیم و رهبری عربستان در زمان مناسب تصمیمات لازم را اتخاذ خواهد کرد. حق اقدام نظامی برای دفاع از خود را کاملاً محفوظ میدانیم.»
این اظهارات در حالی مطرح میشود که وزارت دفاع عربستان پیشتر اعلام کرده بود چهار موشک بالستیک شلیکشده به سمت ریاض را رهگیری و منهدم کرده، هرچند برخی قطعات موشک در نزدیکی یکی از پالایشگاهها سقوط کرده و باعث آسیب جزئی شده است.
وزیر خارجه عربستان بار دیگر از ایران خواست «اشتباه محاسباتی خود را بازنگری کند»، حملات به کشورهای خلیج فارس و زیرساختهای انرژی را فوراً متوقف کند و به سیاست همسایگی مسالمتآمیز بازگردد. به گفته بن فرحان، صبر ریاض در برابر تجاوزات ایران «نامحدود نیست» و ادامه این رفتارها تنها به تشدید تنش و بیاعتمادی عمیقتر منجر خواهد شد.
این موضعگیری شدید سعودی، یکی از تندترین واکنشهای رسمی ریاض به اقدامات ایران در سالهای اخیر به شمار میرود و نشاندهنده پایان هرگونه امید به احیای سریع روابط پس از توافق سال ۲۰۲۳ است.
