یک مقام ارشد حزبالله لبنان در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه (AFP) اعلام کرد که در صورت حمله «محدود» ایالات متحده به ایران، این گروه وارد اقدام نظامی نخواهد شد.
کابل ۲۴: با این حال، وی تأکید کرد که هرگونه حملهای که هدف آن سرنگونی نظام جمهوری اسلامی یا هدف قرار دادن مستقیم شخص علی خامنهای، رهبر ایران باشد، خط سرخ حزبالله محسوب میشود و این گروه در چنین شرایطی ناچار به ورود مستقیم به درگیری خواهد بود.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که تنشها میان واشنگتن و تهران در آستانه دور سوم مذاکرات هستهای در ژنو به اوج رسیده است. امریکا حضور نظامی خود را در منطقه به شدت افزایش داده و ناوهای جنگی و جنگندههای بیشتری به خلیج فارس و دریای مدیترانه اعزام کردهاست.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، بارها تهدید کرده که در صورت شکست مذاکرات، حملات هدفمند علیه تأسیسات هستهای و موشکی ایران را در دستور کار قرار خواهد داد. این تهدیدها پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ و حملات قبلی امریکا به برخی سایتهای هستهای ایران شدت بیشتری یافته است.
مقامات لبنانی، از جمله یوسف رجی، وزیر خارجه، و نواف سلام، نخستوزیر، نگرانی شدید خود را از احتمال کشیده شدن لبنان به درگیری گسترده ابراز کردهاند. آنها هشدار دادهاند که هرگونه واکنش حزبالله به حملات امریکا میتواند منجر به پاسخ گسترده اسرائیل شود و زیرساختهای غیرنظامی لبنان، از جمله فرودگاه بینالمللی بیروت، بنادر و تأسیسات برق، را هدف قرار دهد.
حزبالله پس از جنگ فرسایشی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ با اسرائیل و آتشبس شکننده نوامبر ۲۰۲۴، در وضعیت دفاعی قرار دارد و توان عملیاتی آن به طور قابل توجهی کاهش یافته است. این گروه در ماههای اخیر از مداخله مستقیم در درگیریهای مرتبط با ایران خودداری کرده و تنها به واکنشهای محدود در برابر آنچه نقض آتشبس توسط اسرائیل میداند، بسنده کردهاست.
نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله، پیشتر امریکا را به هدف قرار دادن مقاومت متهم کرده اما بر خویشتنداری با محدودیت تأکید داشته است.
اظهارات این مقام حزبالله نشاندهنده محاسبه استراتژیک این گروه است: حفظ توان باقیمانده، نشان دادن وفاداری به ایران و همزمان جلوگیری از ورود لبنان به جنگی تمامعیار که میتواند تبعات اقتصادی، انسانی و سیاسی ویرانگری برای این کشور داشته باشد. مقامات بیروت همچنان از حزبالله میخواهند که لبنان را به «ماجراجویی جدید» نکشاند.
با نزدیک شدن به مذاکرات ژنو، این موضعگیری بار دیگر پیچیدگیهای توازن بازدارندگی، نقش نیروهای نیابتی و شکنندگی ثبات منطقهای را برجسته میکند.
