مقام‌های ارشد قزاقستان و آلمان در دیداری دیپلماتیک در آستانه، درباره توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری‌های فراملی و بررسی گزینه‌های ایجاد مسیرهای جدید ترانزیتی از جمله خط‌آهن ترانزیتی از مسیر افغانستان به پاکستان گفتگو کردند.
کابل ۲۴: این دیدار که میان سریک ژومانگارین، معاون نخست‌وزیر و وزیر اقتصاد ملی قزاقستان، و هایکه پایچ، سفیر آلمان در آستانه برگزار شد، بر اهمیت اتصال بازارهای منطقه‌ای و جهش تجاری میان آسیای مرکزی و جنوبی از طریق زیرساخت‌های ریلی افغانستان تأکید دارد.
در واکنش به این تحرکات دیپلماتیک، اشرف حق‌شناس، سخنگوی وزارت فواید عامه امارت اسلامی، تصریح کرد که حکومت سرپرست بر اساس سیاست‌های اقتصادمحور خود از انکشاف شبکه ریلی در منطقه قاطعانه حمایت کرده و برای تسهیل و احداث مسیرهای جدید همکاری کامل خواهد داشت. در حال حاضر افغانستان از طریق خطوط آهن حیرتان، آقینه و تورغندی به کشورهای آسیای مرکزی و از طریق مسیر خواف–هرات به شبکه ریلی ایران متصل است و توسعه این نقاط اتصال، ظرفیت‌های ترانزیتی و مبادلات تجاری کشور را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.
هم‌زمان، قزاقستان، ازبکستان و امارات متحده عربی نیز تفاهم‌نامه‌ای سه‌جانبه برای بررسی دهلیز ریلی افغان-بُلور به امضا رسانده‌اند؛ پروژه‌ای که از قزاقستان آغاز شده و با عبور از ازبکستان، افغانستان و پاکستان، کشورهای محصور در خشکِ آسیای مرکزی را مستقیماً به بندرهای آب‌های آزاد در جنوب آسیا پیوند می‌دهد. کارشناسان اقتصادی معتقند که احداث و یکپارچه‌سازی شبکه ریلی، هزینه‌های حمل‌ونقل کالا را کاهش داده و دسترسی بازرگانان افغان را به بازارهای جهانی هموار می‌سازد.
از منظر تحلیلی، توجه هم‌زمان قدرت‌های اقتصادی اروپایی نظیر آلمان و کشورهای کلیدی آسیای مرکزی به گذرگاه ریلی افغانستان، نشان‌دهنده تثبیت موقعیت ژئواقتصادی کابل به عنوان «پل ارتباطی» میان دو منطقه بزرگ اقتصادی است. تمایل آلمان برای مشارکت یا بررسی این مسیر ترانزیتی، نشان می‌دهد که علیرغم پیچیدگی‌های سیاسی و دیپلماتیک، واقعیت‌های جغرافیایی و نیازهای مبرم منطقه‌ای به خطوط مواصلاتی امن و ارزان، راه‌های تجاری را مستقل از تنش‌ها باز نگه می‌دارد. علاوه بر این، حضور و سرمایه‌گذاری امارات متحده عربی در کنار کشورهای منطقه، شانس عملیاتی شدن این دهلیز ریلی را افزایش داده و در صورت اجرایی شدن، نه تنها انزوای جغرافیایی افغانستان را مهار می‌کند، بلکه اتکای اقتصاد کشور را از درآمد هزینه‌های گمرکی جاده‌ای به سمت درآمدهای پایدار ترانزیت ریلی سوق خواهد داد.
