تنها کسی که فلسفیدن را بلد است و به معنای واقعی می‌فلسفد؛ یعنی کسی که در جهان تمام وجود خودش را به عنوان بدن پرسش تحمل می‌کند، می‌تواند سنگینی خوبی این را بداند که فاصله بین زندگی صرف (مثل نباتات و حیوانات) و زندگی کردن (مثل جسم فانی ،یعنی کسانی.