نشست تخصصی «افغانستان در خط مقدم تنش‌های اقلیمی و مهاجرت» که در حاشیه هشتادویکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد برگزار شد، ابعاد نگران‌کننده‌ای از بحران محیط‌زیستی و پیامدهای مخرب تغییرات اقلیمی در افغانستان را برپایه ارزیابی‌های بین‌المللی برجسته کرد. در این همایش، مقام‌های ارشد ملل متحد و کارشناسان برجسته محیط‌زیست تاکید کردند که افغانستان با وجود داشتن سهمی کاملاً ناچیز و بی‌تاثیر در تولید گازهای گلخانه‌ای جهان، تاوان سنگینی را بابت این بحران جهانی می‌پردازد و اکنون در کانون اصلی این پیامدها قرار گرفته است.
خبرگزاری کابل ۲۴: سلوین هارت، مشاور ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در امور اقدام اقلیمی و انتقال عادلانه، با تشریح وضعیت بحرانی کره‌زمین اعلام کرد که ۱۱ سال گذشته، گرم‌ترین سال‌های ثبت‌شده در تاریخ بشریت بوده‌اند و جهان در آستانه عبور از خط سرخ و محدوده ۱.۵ درجه سانتی‌‌گرادی تعیین‌شده در توافق‌نامه اقلیمی پاریس قرار دارد. این مسئول سازمان ملل یادآور شد که وقوع پدیده‌های جوی نظیر «ال‌نینو» نیز بر شدت این گرمایش افزوده و خطرات ویرانگری چون خشکسالی‌های بلندمدت، سیلاب‌های ناگهانی و موج‌های گرمای بی‌سابقه را در کشورهایی مانند افغانستان دوچندان کرده‌است.
در ادامه این نشست، کارشناسان بین‌المللی با بررسی ابعاد محیط‌زیستی بحران، نسبت به وقوع «ورشکستگی آبی» در افغانستان ابراز نگرانی کردند. بر اساس تحلیلی که از سوی نجیب‌الله سدید، پژوهشگر منابع آب و تغییرات اقلیمی ارائه شد، برف‌چال‌های کوهستانی پوشش و منبع تامین‌کننده بیش از ۸۰ درصد از ذخایر آبی افغانستان به شمار می‌روند؛ با این حال، افزایش مداوم دمای هوا سبب شده تا این مزیت طبیعی و توپوگرافیک به سرعت از دست برود. گرمایش زمین موجب شده بارش برف به شدت کاهش یافته یا برف‌های بارش‌یافته بسیار زودتر از موعد ذوب شوند که این امر در فصل تابستان، بخش کشاورزی کشور را با بحران شدید کم‌آبی مواجه می‌سازد.
تداوم این خشکسالی‌های پی‌درپی و نابودی منابع زیرزمینی، نه تنها امنیت غذایی میلیون‌ها شهروند را به خطر انداخته، بلکه موج تازه‌ای از آوارگی‌های داخلی و رویدادهای مرگبار طبیعی را به همراه آورده است؛ چالش‌هایی که مدیریت آن‌ها نیازمند توجه و حمایت فوری جامعه جهانی است.
