مدیر برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در مصاحبهای با نشریه «فارن پالیسی» نسبت به پیامدهای جبرانناپذیر بیتوجهی و روگردانی جامعه جهانی از افغانستان هشدار داد و بر ضرورت تداوم تعامل بینالمللی با این کشور تأکید کرد.
خبرگزری کابل ۲۴: این مقام ارشد سازمان ملل متحد با اشاره به بحرانها و چالشهای پیچیدهای که دامنگیر جامعه افغانستان است، تصریح کرد که رها کردن این کشور در شرایط فعلی، هزینههای سنگینی را در آیندهای نه چندان دور به جامعه جهانی تحمیل خواهد کرد.
الکساندر دِ کِرو در بخشی از سخنان خود حق آموزش دختران و حق کار زنان را موضوعی بنیادین و غیراستثناپذیر دانست. به گفته وی، حقوق زنان و دختران از دغدغههای مشترک تمامی اعضای سازمان ملل متحد بوده و این نهاد به طور پیوسته در گفتوگو با مقامات حکومت سرپرست بر حل این مسئله تأکید میورزد.
با این حال، مدیر برنامه توسعه ملل متحد هشدار داد که وجود اختلافنظرهای عمیق نباید به قطع روابط بینالمللی با کابل منجر شود. وی تأکید کرد که بیتوجهی جهان به وضعیت کنونی افغانستان، ضمانتکننده بروز پیامدها و بحرانهای امنیتی و انسانی شدیدتر در پنج تا ده سال آینده خواهد بود که دود آن به چشم جامعه جهانی نیز خواهد رفت. وی همچنین حمایت بینالمللی در زمینههایی نظیر مدیریت مهاجران بازگشته به کشور و فراهمسازی کشت بدیل برای کشاورزان را حیاتی دانست و دستاوردهای اخیر در زمینه مبارزه با کشت و تولید مواد مخدر را نمونهای موفق از همکاریهای مشترک قلمداد کرد.
اظهارات مدیر برنامه توسعه ملل متحد نشاندهنده ابلاغ یک رویکرد دوگانه و واقعبینانه از سوی نهادهای بینالمللی در قبال افغانستان است. از یک سو، سازمان ملل با تأکید بر حقوق آموزش و کار زنان، پیوند ناگسستنی میان «توسعه پایدار» و «مشارکت جنسیتی» را یادآوری میکند؛ و از سوی دیگر، با هشدار نسبت به عواقب «سیاست انزوا»، بر پرهیز از تکرار اشتباهات تاریخی گذشته تأکید دارد. این موضعگیری نشان میدهد که از دیدگاه کارشناسان بینالمللی، تنها مسیرِ دستیابی به ثبات و تغییرات مثبت در افغانستان، حفظ راههای دیپلماتیک و تعامل مشروط است، نه رهاسازی کامل کشور.

