دونالد ترامپ در سخنرانی سهشنبهشب خود در ایالت آیووا، بار دیگر به تنشهای جاری با ایران اشاره کرد و از اعزام یک ناوگان بزرگ نظامی امریکا به سمت منطقه خلیج فارس خبر داد.
کابل ۲۴: دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا در این گردهمایی که عمدتاً بر مسائل اقتصادی و انرژی متمرکز بود، با لحنی آشنا و ترکیبی از تهدید و ابراز تمایل به توافق، اظهار داشت: «یک ناوگان زیبا و قدرتمند دیگر همین حالا در حال حرکت به سمت ایران است. ما خواهیم دید چه اتفاقی میافتد.»او در ادامه افزود: «امیدوارم طرفین به توافق برسند. واقعاً امیدوارم این اتفاق بیفتد.
اگر آنها از همان دفعه اول به توافق میرسیدند، امروز ایران کشوری کاملاً متفاوت و احتمالاً مرفهتر بود.»این اظهارات ترامپ در حالی مطرح میشود که بر اساس گزارشهای اخیر، ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن به همراه گروه ضربت همراه آن، به عنوان بخشی از یک آرما (ناوگان) بزرگ امریکایی، در حال استقرار یا حرکت به سمت منطقه خاورمیانه و خلیج فارس است.
این تحرکات نظامی در ادامه تنشهای طولانیمدت میان واشنگتن و تهران، بهویژه پس از حملات هوایی مشترک امریکا و اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران در جون ۲۰۲۵ و جنگ ۱۲ روزه رخ دادهاست.
ترامپ که بارها از عبارتهای توصیفی مانند «زیبا» برای اشاره به قدرت نظامی امریکا استفاده کرده، این بار نیز با بهکارگیری همین سبک، پیام دوگانهای ارسال کرد: از یک سو نمایش قدرت و آمادگی برای اقدام نظامی («ناوگان زیبا» و «ما در حال تماشای ایران هستیم»)، و از سوی دیگر تأکید بر ترجیح دیپلماسی و توافق به جای درگیری.
اظهارات او در آیووا، که به عنوان یکی از سخنرانیهای مهم پیش از میاندورهایهای ۲۰۲۶ تلقی میشود، نشاندهنده ادامه استراتژی «فشار حداکثری» در قبال ایران است؛ استراتژیای که در دوره اول ریاستجمهوری او نیز دنبال شد و اکنون با ابزارهای نظامی و اقتصادی ترکیبی، شدت بیشتری یافته است.در واکنش اولیه، مقامات ایرانی تأکید کردهاند که این گونه تحرکات نظامی نمیتواند اراده تهران برای دفاع از منافع ملی و حقوق هستهای خود را تغییر دهد.
با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند که اشاره مجدد ترامپ به «امید به توافق» میتواند دریچهای برای مذاکرات غیرمستقیم یا میانجیگریهای منطقهای باز کند، بهویژه در شرایطی که اقتصاد ایران تحت فشار تحریمها و تنشهای نظامی قرار دارد.
سخنرانی آیووا همچنین نشان داد که ترامپ همچنان ایران را به عنوان یکی از موضوعات کلیدی سیاست خارجی خود حفظ کرده و از آن برای نمایش قدرت و همزمان ارسال سیگنالهای دیپلماتیک استفاده میکند.
