پیروزی اخیر «عبدال السید» در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برای مجلس سنا در ایالت میشیگان، یک جابهجایی معمولی سیاسی نیست؛ بلکه نقطهعطفی جدی در شطرنج سیاسی امریکا محسوب میشود.
کابل ۲۴: عبدل السید ۴۱ ساله، اپیدمیولوژیست و مدیر سابق بهداشت شهر دیترویت و شهرک وین، توانست در یکی از پرهزینهترین و حساسترین رقابتهای مقدماتی سنا، ساختار سنتی حزب دموکرات و سرمایهگذاری سنگین گروههای لابی را به چالش بکشد و پیروزی ارزشمندی را به نام جریان پیشرو (پروگرسیو) ثبت کند.
از طبابت و سلامت عمومی تا قلب سیاست
مسیر رشد عبدال السید با سیاستمداران کلاسیک آمریکایی کاملاً متفاوت است. او که فرزند یک مهاجر مصری است، پس از تحصیل در دانشگاه میشیگان، مدرک دکتری خود را از دانشگاه آکسفورد و مدرک پزشکیاش را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. تمرکز پژوهشی السید همواره بر رابطه میان نابرابری اقتصادی، فقر و سلامت عمومی بوده است.
ورود جدی او به عرصه اجرایی زمانی شکل گرفت که شهر دیترویت تازه از یکی از بزرگترین ورشکستگیهای شهری در تاریخ امریکا خارج شده بود.
السید به عنوان جوانترین مدیر بهداشت یک شهر بزرگ در امریکا، مسئولیت بازسازی سیستمهای خدمات درمانی آسیبدیده دیترویت را بر عهده گرفت.
تجربه مواجهه مستقیم با بحرانهایی نظیر مسمومیت آب در شهر فلینت میشیگان، او را به این باور رساند که ساختار سیاسی موجود مردم را «بیمار» میکند؛ باور و انگیزهای که در نهایت او را از اتاق درمان به میدان مبارزات انتخاباتی کشاند.
شکست لابیهای مالی و نفوذ پول در واشنگتن
ارزش اساسی پیروزی السید در انتخابات مقدماتی، در تقابل نامتقارن او با جریانهای قدرتمند مالی نهفته است. در این رقابت، تشکیلات سنتی حزب دموکرات و گروههای حامی اسرائیل از جمله آیپک (AIPAC)، دهها میلیون دالر سرمایه تبلیغاتی را برای حمایت از «هیلی استیونز»، نماینده میانهرو کنگره و گزینه مورد حمایت نخبگان حزب، سرازیر کردند.
السید که از منتقدان صریح و بیپرده سیاستهای نظامی اسرائیل در غزه است و روند آن را «نسلکشی» خوانده و خواستار قطع کمکهای نظامی امریکا شده، مستقیماً هدف حملات تبلیغاتی سنگین قرار گرفت.
با این حال، او با تمرکز بر پافشاری بر قطع دست شرکتهای بزرگ از سیاست، شعار دفاع از حقوق کارگران و طرح درمانی همگانی (Medicare for All)، موفق شد آرا را به نفع خود تغییر دهد. این پیروزی پیام واضحی به واشنگتن فرستاد: ثروت و لابیهای مالیِ سنگین، دیگر تضمینکننده قطعی آرا در پای صندوقها نیستند.
فرضیه شکننده میانهروها و نگاه جدید به رایدهندگان
پیروزی السید چالش بزرگی برای فرضیه قدیمی میانهروهای حزب دموکرات ایجاد کرده است. رهبران سنتی حزب همواره مدعی بودند که تنها نامزدهای میانهرو و تمایلیافته به مرکز شانس پیروزی در ایالتهای چرخشی (Battleground) مانند میشیگان را دارند.
السید دقیقاً با همین نگاه به مبارزه برخاست؛ استدلال او این است که بخش عمدهای از بدنه معترض جامعه حتی افرادی که در سالهای گذشته به دونالد ترامپ رای دادهاند نه عاشق محافظهکاری سنتی، بلکه عصبانی از نخبگان سیاسی واشنگتن و نفوذ پول شرکتی در زندگی روزمرهشان هستند.
او اثبات کرد که یک پیام اقتصادی روشن و ضدتشکیلاتی میتواند کارگران و رایدهندگان مستقل را جذب کند. حمایت «اتحادیه قدرتمند کارگران خودروسازی امریکا» (UAW) نیز نفوذ السید را در طبقه کارگر میشیگان تثبیت کرد.
فراتر از هویتگرایی؛ آزمون سرنوشتساز در نوامبر
اگر السید بتواند در انتخابات نوامبر رقیب جمهوریخواه خود، «مایک راجرز»، را شکست دهد، یک رکورد تاریخی ثبت کرده و اولین سناتور مسلمان تاریخ ایالات متحده خواهد شد. با این حال، او آگاهانه تلاش کرده تا کارزارش به هویت مذهبیاش تقلیل نیابد و تمرکز را بر قدرت خرید مردم، دستمزد عادلانه و اصلاح نظام بهداشت قرار دادهاست.
هیچ مسلمانی تاکنون عضو مجلس سنای آمریکا نبوده است. مسلمانان به مجلس نمایندگان راه یافتهاند، اما مجلس سنا هنوز سناتور مسلمانی نداشته است. اگر السید در نوامبر مایک راجرز را شکست دهد، این رکورد را خواهد شکست.
با این حال خودش تلاش کرده کارزارش صرفا حول هویت مسلمانش شکل نگیرد. او درباره ایمانش صحبت میکند، اما پیام اصلی کارزارش اقتصادی است: درمان، دستمزد، هزینه زندگی و قدرت شرکتهای بزرگ.
شاید همین ترکیب است که رقابت او را برای حزب دموکرات مهم کردهاست.
رقابت نهایی در میشیگان، یکی از تعیینکنندهترین نبردها برای تعیین اکثریت مجلس سنا خواهد بود. نتیجه این نبرد مشخص خواهد کرد که آیا راهبرد اقتصادی چپگرا و ایستادن در برابر جریان اصلی حزب میتواند در یک ایالت کلیدی پیروز شود، یا اینکه نخبگان سنتی واشنگتن همچنان در تحلیل رفتار سیاسی جامعه امریکا حرف اول را میزنند.
